W zebraniu założycielskim Centralnego Komitetu Ludowego na początku lutego wzięły udział delegacje SPD z inż. Romualdem Millerem na czele, PSD - z Henrykiem Boruckim, RPPS i NKL z Teofilem Głowackim, ZSP ze Stefanem Szwedowskim. Przewodniczącym CKL został Romuald Miller, sekretarzem Teofil Głowacki, zastępcą sekretarza Ferdynand Arczyński, przedstawicielem ZSP - Stefan Szwedowski. Przewodniczący NKL Wacław Barcikowski nie wszedł do CKL, pozostając przewodniczącym PLAN, która do Komitetu wydelegowała Feliksa Wiesenberga.
Centralizacja w swej deklaracji programowej zajęła negatywne stanowisko zarówno wobec RJN jak i KRNprzeciwnikami współpracy z PPR i KRN byli głównie działacze syndykalistyczni i wysuwała propozycje wyłonienia szerokiej reprezentacji, która objęła by ugrupowania od centrum po skrajną lewicę z PPR włącznie.
W końcu lipca 1944 r. , już po powstaniu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego, została podjęta decyzja w sprawie wejścia CKL do KRN, a 4 sierpnia miała się odbyć konferencja połączeniowa. Przeszkodził temu wybuch Powstania warszawskiego.