26 Dywizja Pancerna (niem. 26. Panzer-Division) – niemiecka dywizja pancerna z okresu II wojny światowej
Historia Dywizja została zorganizowana rozkazem z dnia 14 września 1942 roku we Francji na bazie niedobitków 23 Dywizji Piechoty. Do lipca 1943 roku stacjonowała na terenie Francji, będąc w odwodzie Grupy Armii D.
W związku z kapitulacją Włoch w lipcu 1943 roku została przerzucona na południe Włoch, gdzie weszła w skład LXXVI Korpusu Pancernego Grupy Armii C i od sierpnia walczyła w Kalabrii przeciwko wojskom alianckim. Od września do listopada 1943 roku walczyła w rejonie Salerno.
W styczniu 1944 roku w związku z lądowaniem wojsk alianckich pod Anzio została przerzucona do walki z lądującymi oddziałami. W maju 1944 roku część sił dywizji wzięła udział w walkach w rejonie Monte Cassino.
Następnie prowadziła walki obronne i cofała się na północ, walczyła wtedy w rejonie Nettuno, Rimini, Ravenny. Od stycznia 1945 roku broniła obszaru wzdłuż wybrzeża Adriatyku. W kwietniu 1945 roku wzięła udział w walkach o Bolonię, gdzie walczyła przeciwko oddziałom 2 Korpusu Polskiego. Po utracie Bolonii wycofała się na północ i ostatecznie w maju 1945 roku skapitulowała.