Wojska Wolnych Francuzów po dotarciu do stolicy Gabonu napotkały silny opór, ale ostatecznie zajęły miasto. W tym czasie siły morskie, w tym kanonierka kolonialna „Savorgnan de Brazza”, zaatakowały okręty Vichy, zatapiając bliźniaczą kanonierkę kolonialną „Bougainville”. 12 listopada poddały się w Port-Gentil ostatnie oddziały wierne rządowi Vichy pod dowództwem gen. Marcela Têtu. Gubernator G. P. Masson popełnił samobójstwo, a jego miejsce zajął nowy urzędnik z nadania gen. Charles’a de Gaulle’a. Na stronę Wolnych Francuzów przeszła mniejsza część żołnierzy Vichy, zaś reszta została internowana do końca wojny w obozie w Brazzaville w Kongu.
Siły obu stron Wojska Wolnych Francuzów Piechota – d-ca płk Philippe Marie Leclerc Grupa „Dio” (Groupement „Dio”) – d-ca kpt. Louis Dio część 4 batalionu piechoty – d-ca por. Raymond Dronne część 1 kompanii czołgów (czołgi Hotchkiss H-39)– d-ca por. Jean Volvey bateria artylerii (działa 75 mm) – d-ca kpt. Jean-Claude Laurent-Champrosay Grupa „Parent” (Groupement „Parent”) część 1 batalionu piechoty – d-ca kpt. Guy Baucheron de Boissoudy część batalionu Point d'Appui de Pointe-Noire – d-ca por. Duclerc część 1 batalionu strzelców morskich – d-ca EV. Le Bourgeois część d’Artillerie Coloniale de Pointe-Noire – d-ca por.