2 Dywizja Lekka (niem. 2. leichte Division) – niemiecka lekka dywizja pancerna, w 1939 roku uczestniczyła w agresji na Polskę.
Historia Dywizja została sformowana zgodnie z rozkazem z dnia 10 listopada 1938 roku w Gerze.
W trakcie ataku na Polskę walczyła w składzie XV Korpusu Armijnego 10 Armii. 1 września 1939 roku znajdowała się w rejonie Koszęcin i Kalet atakując pozycje Krakowskiej Brygady Kawalerii. Udało się jej zepchnąć Polaków na główną linie obrony w Woźnikach. Dnia 3 września rozwinęła natarcie na Janów – Lelów – Pradła. Do 4 września dywizja atakowała cofającą się polską Krakowską BK. Tego dnia dywizja zajęła Koniecpol i Szczekociny, a jej patrole dotarły do rubieży Sędziszów – Kozłów. 5 września dywizja starła się na przedpolach Kielc z oddziałami zgrupowania płk. Glabisza i spychając je zdobyła miasto około godziny 12.00. Dnia 6 września oddział wydzielony dywizji skierował się na Chmielnik–Daleszyce–Świętą Katarzynę, dalej walcząc z grupą płk. Glabisza.