23) (bułg., w formacie PDF).

Upadek gabinetu Widenowa Otoczenie Pyrwanowa domagało się ustąpienia premiera, ale ciągle nie zgadzało się na przedterminowe wybory, które – najpewniej – zakończyłyby się klęską lewicy. Uparte trwanie przy władzy socjalistów wywołało kolejne manifestacje. 3 stycznia 1997 roku tłumy na ulicach Sofii zażądały rozpisania nowych wyborów, a dokładnie tydzień później ZSD zorganizował wielki wiec, który zamienił się w bijatykę z policją. Protesty o mniejszym lub większym natężeniu trwały bez przerwy od 10 stycznia do 4 lutego. W tym samym czasie związki zawodowe wielokrotnie groziły wprowadzeniem strajku generalnego w całym kraju.

Władze BPS przekonywały opinię publiczną, że zmiana administracji w okresie największego od lat kryzysu finansowego nie jest wskazana i jeszcze bardziej pogłębi gospodarczą zapaść. 7 stycznia Pyrwanow ogłosił, że kandydatem na nowego premiera jest minister spraw wewnętrznych Nikołaj Dobrew. W przedstawionym przez niego składzie rządu znalazło się większość szefów resortów z gabinetu Widenowa, a niektórzy z nowych kandydatów pracowali wcześniej w administracji Todora Żiwkowa. ZSD zagroził bojkotem parlamentu. Lewica próbowała jeszcze skłonić opozycję do utworzenia wspólnego rządu koalicyjnego pod patronatem nowo zaprzysiężonego prezydenta Petyra Stojanowa, ale propozycja została odrzucona.