Straż grobowa (Bożogrobcy, Turki) – honorowa formacja paramilitarna pełniąca w kościele wartę przy symbolicznym Bożym Grobie od Wielkiego Piątku po południu – do rezurekcji w Niedzielę wielkanocną.
Geneza tradycji 240px|right|thumb|Straż grobowa w Grodzisku Dolnym 240px|right|thumb|Straż grobowa w Tryńczy 240px|right|thumb|Straż grobowa w Gorzycach Przeworskich 240px|right|thumb|Straż grobowa w Sławęcinie na Podkarpaciu 240px|right|thumb|Mundur strażnika Grobu z Birczy
Obyczaj ten znany jest w Polsce co najmniej od połowy XVII w., jest opisywany w źródłach z XVIII i XIX wieku. Honorowe formacje wojskowe lub parawojskowe, pełniące warty w kościołach przy symbolicznych grobach Pańskich, od popołudnia Wielkiego Piątku do rezurekcji w Niedzielę wielkanocną.
Według legendy funkcjonująca na Podkarpaciu nazwa straży grobowych „Turki” wywodzi się z czasów odsieczy wiedeńskiej. Powracający z wojny chłopi ubrani byli w zdobyczne stroje tureckie i przybywali do rodzinnych wsi w Wielki Piątek, Wielką Sobotę lub Wielką Niedzielę, udając się bezpośrednio do kościoła i zaciągając wartę przy Grobie PańskimTurki. Straże grobowe Polski Południowo-Wschodniej 1998–1999, Stalowa Wola 2000, s. 7.