stabilność tych wzorców, czyli sztywność zachowań prowadzi do pogorszenia funkcjonowania. Często prowadzi też do dyskomfortu osoby cierpiącej na dane zaburzenie. Kryterium rozpoznania jest wystąpienie zaburzeń przed osiągnięciem pełnoletniości oraz fakt, że nie są one spowodowane żadnym współistniejącym schorzeniem.
Krótkie charakterystyki zaburzeń osobowości według DSM-5 Wzorzec zaburzonego zachowaniaParanoiczneNieufność i podejrzliwość wobec innych ludzi, gdyż ich motywy działania interpretowane są jako wrogie.SchizoidalneOderwanie, wycofanie z relacji społecznych oraz ograniczona ekspresja emocjonalna.SchizotypoweDominuje dolegliwe poczucie dyskomfortu w bliskich związkach; występują zaburzenia poznawcze lub percepcji oraz ekscentryczność w zachowaniu.AntyspołeczneLekceważenie i łamanie norm społecznych oraz praw innych ludzi.Z pograniczaNiestabilność w związkach interpersonalnych, niestałość obrazu siebie, afektu i znaczna impulsywność.HistrioniczneNadmierna emocjonalność oraz zabieganie o uwagę innych.NarcystycznePretensjonalność, potrzeba bycia podziwianym i brak empatii.UnikająceZahamowanie społeczne, poczucie nieadekwatności i nadwrażliwość na negatywną ocenę.ZależneUległość i nadmierne przywiązanie w relacjach interpersonalnych, wynikające z przesadnej potrzeby czyjejś opieki.Obsesyjno-kompulsyjneZaabsorbowanie