habilitował się na podstawie rozprawy pod tytułem: „Oddziaływania pomiędzy światłem i falą ultradźwiękową w ośrodku z fluktuacjami gęstości” i objął stanowisko kierownika nowo utworzonego Zakładu Akustyki Molekularnej w Katedrze Akustyki i Teorii Drgań UAM i prowadził go do września 1970 roku. Od października tego roku, w drodze przeniesienia, rozpoczął pracę na Uniwersytecie Gdańskim, gdzie pracował do przejścia na emeryturę w 1999. Jest autorem i współautorem ponad 390 publikacji, w tym autorem, współautorem lub redaktorem 14 książek. Członkiem licznych towarzystw naukowych krajowych i międzynarodowych. Był członkiem założycielem Polskiego Towarzystwa Akustycznego w 1963 r., jego Sekretarzem Generalnym w latach 1963–1970 oraz Przewodniczącym od 1987 r. do 1997. Należał do kolegiów redakcyjnych wielu czasopism: Ultrasonics (Londyn, 1965–2003), Acoustics Letters (Londyn, 1980–2002), Archives of Acoustics (PAN, od 1985–), Oceanologia (PAN, 1980–2017), Acustica (Stuttgart, 1990–1996), Akusticzeskij Żurnal (Rosyjska AN – Moskwa, 1990–2001), Opto-electronics Review (1995–1999).
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Antoni Śliwiński (fizyk) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.