Teoria obfitości zasobów – po raz pierwszy założenia teorii zostały opublikowane w artykule w 1919 roku przez szwedzkiego ekonomistę Eli Heckschera, po czym zostały rozwinięte w pracy doktorskiej Bertila Ohlina. Stąd też teoria jest powszechnie znana jako twierdzenie Heckschera-Ohlina. Ponieważ obie prace były napisane w języku szwedzkim, przez szereg lat były nieznane. Po raz pierwszy wydano pracę Ohlina w Stanach Zjednoczonych w 1933 roku, natomiast artykuł Heckschera dopiero w 1950 roku. W ten sposób opracowana przez nich teoria weszła do kanonu dopiero po II wojnie światowej.
Założenia teorii Istnieją dwa kraje, dwa produkty oraz dwa czynniki produkcji (kapitał i praca). Na rynkach: towarowym oraz czynników produkcji panuje konkurencja doskonała. W wymianie międzynarodowej panują warunki wolnego handlu. Wymiana między krajami ogranicza się do wymiany dóbr. Pomijane są koszty transportu. Poszczególne kraje różnią się stopniem wyposażenia w czynniki produkcji, czynnik produkcji relatywnie obfity w kraju I jest jednocześnie relatywnie rzadki w kraju II i na odwrót. Oba wytwarzane dobra wymagają różnych proporcji nakładów czynników produkcji, co oznacza, że funkcje produkcji tych dóbr różnią się, a więc dobro wymaga innej relatywnej intensywności zużycia czynników produkcji niż dobro . Wytwarzane dobra są