Ampułka beczkowa Ampułka ma kształt rurki, której średnica wewnętrzna jest największa w środku ampułki i stopniowo maleje w kierunku końców tak, że najmniejsza średnica jest na końcach. Na powierzchni ampułki libelli naniesiony jest podział kreskowy, którego środek wyznacza punkt główny libelli rurkowej. Jest to punkt, w którym znajduje się środek pęcherzyka, kiedy oś libelli (jej oś symetrii) znajduje się w poziomie.
Ciecz dzięki siłom grawitacji dąży to tego, aby spłynąć najniżej a pęcherzyk, na który działa siła wyporu (zgodnie z prawem Archimedesa), zajmuje najwyższy punkt libelli. W położeniu roboczym (poziomym) libelli beczkowej najwyższy punkt znajduje się w jej środku, gdyż tam średnica ampułki jest największa.
Droga, po której porusza się pęcherzyk w czasie pomiaru jest wycinkiem okręgu o dużym promieniu. Dzięki temu po odchyleniu libelli od poziomu, pęcherzyk przesuwa się nieznacznie poza podział kreskowy libelli. Pozwala to określić, który koniec libelli jest wyżej, co umożliwia określenie jakie regulacje są potrzebne, aby wypoziomować libellę.