thumb|300px|Strefy bezatomowe na świecie (na niebiesko). Na czerwono: państwa posiadające broń jądrową. Na pomarańczowo: państwa z bronią jądrową sojuszników na swoim terytorium Strefa bezatomowa (ang. nuclear-weapon-free zone, NWFZ) – wyznaczony traktatem obszar, na którym obowiązuje zakaz rozwijania, wytwarzania, nabywania, przechowywania, rozmieszczania i stosowania broni jądrowej, wraz z międzynarodowym systemem weryfikacji. Strefy bezatomowe są instrumentem regionalnego rozbrojenia nuklearnego, uzupełniającym globalne zobowiązania wynikające z Układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej (NPT), którego art. VII uznaje prawo grup państw do tworzenia takich stref.
Pięć traktatów ustanowiło strefy bezatomowe obejmujące znaczną część półkuli południowej i Azję Środkową: traktat z Tlatelolco (1967), traktat z Rarotonga (1985), traktat z Bangkoku (1995), traktat z Pelindaba (1996) i traktat z Siemipałatyńska (2006).