Hufiec Harcerzy w Wałbrzychu – historyczna jednostka terenowa Związku Harcerstwa Polskiego obejmująca swym zasięgiem miasto Wałbrzych.
Historia Hufiec rozpoczął swoją działalność, gdy Alojzy Ciasnocha otrzymał w październiku 1945 roku pełnomocnictwo z Komendy Chorągwi Dolnośląskiej do tworzenia hufca harcerzy w Wałbrzychu. Oficjalnie hufiec utworzono 16 listopada 1945 r.
W skład pierwszej komendy weszli: A. Ciasnocha (hufcowy)Rozkaz Naczelnika Harcerzy L.9 z 19.09.1946, Leszek Juniszewski, hm. Julian Karpała, Franciszek Jędrzejczak, Jaworski, phm. Brunon Damski, H.R. Walter Siekierzyński, Mieczysław Pawlusiński, phm. Zbigniew Wesołowski, Marian Leszczyński, Witold Łożykowski.
Początkową siedzibą hufca było mieszkanie A. Ciasnochy na ulicy Asnyka 2/1.
21 maja 1946 roku do Wałbrzycha przybyła pierwsza grupa repatriantów z Francji i Belgii, którzy działając w tamtejszym ZHP, zasilili szeregi hufca.
W 1946 roku działały drużyny harcerskie w Bożej Górze (Boguszów), Dolinie (Stare Bogaczowice), Łokietku (Walim), Frydlandzie (Mieroszów), Młotach (Kuźnice Świdnickie).
Łącznie hufiec liczył ok.