Antoni Biskupski (ur. 12 grudnia 1890 w Rogoźnie, zm. 29 maja 1930 w Gdyni) – major piechoty Wojska Polskiego II RP, powstaniec wielkopolski, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 12 grudnia 1890 w Rogoźnie, w rodzinie Franciszka i Antoniny Magdzińskich.
Ukończył gimnazjum w Rogoźnie, następnie od 1909 uczył się w szkole dramatycznej w Warszawie. Po zakończeniu edukacji pracował w firmie handlowej swojego ojca. Po wybuchu I wojny światowej, od 4 października 1914, służył w armii niemieckiej na froncie zachodnim oraz wschodnim i został trzykrotnie ranny. Od 13 sierpnia 1916 do 17 stycznia 1917 uczęszczał na kurs oficerski w Biedrusku i awansował na stopień sierżanta.
27 grudnia 1918 wstąpił do Wojska Polskiego. Od 1 stycznia do 1 marca 1919 organizator i dowódca batalionu rogozińskiego w powstaniu wielkopolskim. 15 lutego 1919 został mianowany podporucznikiem, a 6 marca tego roku wyznaczony na stanowisko dowódcy 1. kompanii 7 pułku strzelców wielkopolskich.