mały|Grób Tadeusza Zimeckiego na cmentarzu Komunalnym Północnym w Warszawie Tadeusz Zimecki (pseud. Tomasz Latecki, ur. 7 sierpnia 1929 w Warszawie, zm. 5 listopada 2007 tamże), polski prozaik, dziennikarz, reportażysta, autor utworów dla młodzieży.
Syn Romualda Zimeckiego i Kazimiery Kowalskiej. Od 1941 r. przebywał wraz z rodziną w Radomiu, gdzie ukończył Szkołę Techniczną (w 1950 r. otrzymał dyplom technika budowlanego). Debiutował w 1947 r. jako reportażysta. Studiował na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego. Od 1947 do 1951 r. redaktor „Życia Warszawy” (mutacja kielecko-radomska pt. „Życie Radomskie”). W latach 1951–1953 dziennikarz Polskiej Agencji Prasowej. Od 1953 do 1982 r. dziennikarz i redaktor Polskiego Radia (m.in. Naczelnej Redakcji Publicystyki Krajowej oraz redakcji „Warszawska fala” i „Muzyka i aktualności”). W latach 1958–1960 w Zielonej Górze, gdzie zajmował się organizacją redakcji literackiej nowo powstałego oddziału Polskiego Radia. Był także współtwórcą i sekretarzem pisma „Nadodrze”. Z Polskiego Radia odszedł w wyniku zwolnienia po ogłoszeniu stanu wojennego w Polsce.
Był członkiem Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich (1947–1982 i 1989–2007), Związku Literatów Polskich (1969–1983), Oddziału Warszawskiego Stowarzyszenia Pisarzy Polskich (1989–2007).