Joachim Schepke (ur. 8 marca 1912 we Flensburgu, zm. 17 marca 1941 na północnym Atlantyku) – niemiecki dowódca U-Bootów podczas II wojny światowej, jeden z asów wojny podwodnej.

Do służby w Reichsmarine wstąpił w 1930 roku, dowodził okrętami podwodnymi U-3, U-19 oraz U-100. Czasowo pracował także na innych stanowiskach w 1. Flotylli U-Bootów „Weddingen” oraz w szkole technicznej U-Bootów Baubelehrung. Zginął na U-100 17 marca 1941 roku na południowy wschód od Islandii. W swojej karierze zatopił 37 statków o łącznej pojemności 155 882 BRT i uszkodził 4 dalsze.

24 września 1940 roku odznaczony Krzyżem Rycerskim jako 32. w Kriegsmarine i 14. w U-Bootwaffe. 1 grudnia 1940 roku otrzymał Liście Dębu jako 7. w Wehrmachcie, 3. w Kriegsmarine i 3. w U-Bootwaffe.

Kariera W 1930 roku Joachim Schepke wstąpił do szkoły marynarki wojennej w rodzinnym Flensburgu. Po jej ukończeniu służył przez pewien czas na okręcie pancernym „Deutschland”.