thumb|Petronas Towers, budynek zaprojektowany przez zespół Thornton-Tomasetti oraz Ranhill Bersekutu, a także Césara Pellego, był najwyższą budowlą na świecie od 1998 do 2004
Inżynieria lądowa określana także budownictwem lądowym i wodnym – dyscyplina nauk inżynieryjnych i technicznych kształtująca powierzchnię Ziemi pod potrzeby egzystencji człowieka. Łączy w sobie umiejętności takie jak analizowanie, projektowanie, wznoszenie oraz utrzymanie wszelkich budowli, jak i ich elementów składowych, a w szczególności takich konstrukcji i ich elementów jak mosty, drogi, kanały, zapory oraz inne budowle, także te określane budynkami. Inżynieria lądowa wywodzi się w linii prostej od starożytnej dziedziny opisanej przez Witruwiusza zwanej przez niego samego architekturą. Duży wkład w rozwój współczesnej inżynierii lądowej ma dziedzina określana jako inżynieria wojskowa.
Inżynierię lądową kraje należące do OECD podzieliły na cztery subdyscypliny: inżynierię lądową inżynierię architektury inżynierię budowlaną, inżynierię miejską i strukturalną inżynierię transportu.