Bitwa pod Trojanowem – 10 czerwca 1294 roku, nad brzegami Bzury, rozegrała się bitwa pomiędzy wracającymi z łupieżczego napadu na Łęczycę Litwinami a ścigającymi ich wojskami księcia łęczyckiego Kazimierza II. Litwini pod dowództwem księcia Witenesa w Zielone Świątki 4 czerwca najechali gród Łęczycę i zdobyli warowną kolegiatę w Tumie. Złupili wszystko, co przedstawiało jakąkolwiek wartość, księży i ludność uprowadzili w niewolę, a samą kolegiatę podpalili. Podczas odwrotu zostali doścignięci przez oddziały księcia Kazimierza II pod Trojanowem. Wówczas książę Bolesław II mazowiecki (żonaty z córką litewskiego księcia Trojdena) doprowadził do rozejmu między Kazimierzem II i Litwinami, jednak w najmniej spodziewanym momencie Witenes go zerwał i zaatakował Kazimierza II, w wyniku czego książę łęczycki zginąłFeliks Koneczny w „Świeci w dziejach narodu polskiego” w rozdziale „Wznowienie królestwa” podaje, że w toku bitwy zgodzono się na chwilowe zawieszenie broni, jednakże Litwini zdradliwie bitwę wznowili. Zaskoczony polski hufiec poszedł w rozsypkę a książę Kazimierz II został zamordowany., a Bolesławowi II życie uratował Wawrzyniec, kasztelan Białej. Było to największe zwycięstwo Litwinów w walkach z Polakami (w istocie z rycerstwem łęczyckim)(red.) Steponas Maculevičius, Doloresa Baltrušiene, Znajomość z Litwą.