thumb|Kowboj na koniu – , Sturgis, Dakota Południowa (1887). Kowboj () – pasterz bydła w Ameryce, zajmował się również hodowlą koni. Kowboje obok Indian, bandytów i szeryfów stali się ulubionymi bohaterami westernów.
Stereotypowy (westernowy) kowboj był podziwianym przez innych symbolem wartości i sprawiedliwości. Nosił on kraciastą koszulę, dżinsy i kapelusz, a najczęściej także buty z ostrogami. Biegle posługiwał się lassem i noszonymi u pasa rewolwerami. Swoje życie kowboje spędzali na pilnowaniu i pędzeniu stad bydła. Tę monotonną egzystencję urozmaicali wizytami w saloonach, gdzie swoje skromne zarobki zwykle przepijali. Taki obraz kowboja jest jednak częścią wylansowanego przez Hollywood mitu Dzikiego Zachodu, w rzeczywistości (szczególnie w USA i Argentynie) uchodzili oni za ludzi wyobcowanych, dzikich i niebezpiecznych.
Historia W okresie kolonizacji Ameryki Hiszpanie przywieźli do Meksyku bydło domowe iberyjskie i andaluzyjskie konie. Wówczas w Ameryce zwierzęta te nie były jeszcze znane. Bardzo wielu kolonistów zajęło się wtedy hodowlą. Zajęcie to stało się – ze względu na duże zapotrzebowanie na skóry, rogi, sadło i mięso – jednym z najbardziej rentownych rzemiosł w owym czasie na terenie nowego kontynentu.