Frunze”; następnie przeszedł pod zarząd Centralnego Teatru Armii Czerwonej (do 1934 r.).
W 1929 roku chór pojechał na Daleki Wschód, aby dawać występy przed żołnierzami Specjalnej Armii Dalekowschodniej, w momencie konfliktu z Chińczykami o Kolej Wschodniochińską. Na występy artyści dojeżdżali ciężarówkami, wozami, a czasami zmuszeni byli podróżować pieszo. Także w tym roku zespół dokonał pierwszych nagrań na płyty gramofonowe. W latach 1929–1933 zespół dał wiele koncertów na budowach I pięciolatki (m.in. w Magnitogorsku i na budowie ), odwiedzał również poszczególne okręgi wojskowe. Dla zaspokojenia potrzeb został stworzony zespół-dubler, w takim samym składzie (później oba zespoły zostały połączone). W 1933 r. na jego etacie znajdowało się 30 osób.
W 1933 roku zespół po raz pierwszy wystąpił przed Józefem Stalinem – odtąd żaden państwowy koncert nie odbywał się bez udziału chóru. Z tego też powodu w połowie 1935 r. znacznie powiększono grupę chórzystów. Nieco wcześniej, w lutym 1935 r. po koncercie z okazji VII Zjazdu Rad została do niego dołączona grupa bałałajkarzy i domrzystów z Wszechzwiązkowego Radiokomitetu, tworząc razem z akordeonistami orkiestrę zespołu, a w 1936 r. dołączono także ukraiński zespół taneczny „Wichr”, który był podstawą do stworzenia pełnowartościowej grupy tanecznej. W grudniu 1935 r.