Kościół Najświętszego Zbawiciela w Ustce - dawna świątynia protestancka wzniesiona w latach 1885–88, znajdująca się w Ustce przy ul. Marynarki Polskiej 81/1.
W 1945 przejęta i użytkowana przez kościół rzymskokatolicki jako kościół parafialny pw. Najświętszego Zbawiciela.
Pierwszy kościół w Ustce Pierwszy kościół w Ustce to świątynia pw. św. Jana Chrzciciela i św. Mikołaja. Wezwanie to nadano podczas konsekracji w 1356 r. Stał nad Słupią na niewielkim pagórku. Przyczyną jego zastąpienia była niewielka liczba miejsc siedzących (200 miejsc), niedostateczna dla rozrastającej się miejscowości. Poza zasadniczym, sakralnym znaczeniem kościółek ten stanowił też znak nawigacyjny dzienny (przez swoją niepowtarzalną bryłę) i nocny (światła w oknach kościoła). Przed rozebraniem kościoła (proces rozbiórki trwał od 20 III 1889) został już od 1871 stosowany w porcie maszt, na który wciągano wieczorem latarnię naftową z soczewką Fresnela.
Budowa nowego kościoła Wybór miejsca nastąpił wcześniej - na granicy osady, w pobliżu cmentarza.
Uroczystość wmurowania kamienia węgielnego odbyła się 18 maja 1885 roku w obecności hierarchów kościelnych. Dokument który został wmurowany mówi o podjęciu budowy nowego kościoła św. Mikołaja w Ustce.