thumb|220px|Położenie Wyżyny Meksykańskiej thumb|220px|Pole w okolicy San Miguel de Allende, Guanajuato Wyżyna Meksykańska (hiszp. Gran Altiplanicie Mexicana, ang. Mexican Plateau) – śródgórska wyżyna w południowej części Ameryki Północnej. Położona na terytorium Meksyku i południowo-zachodniej części Stanów Zjednoczonych. Powierzchnia. ok. 1,2 mln km². Od wschodu wyżynę ogranicza Sierra Madre Wschodnia, od zachodu Sierra Madre Zachodnia, od południa Kordyliera Wulkaniczna. Na północy wyżyna przechodzi w wyżyny śródgórskie USA.
Podział W północnej części (Mesa Północna) występują rozległe kotliny (bolsony; największą jest Bolsón de Mapimí), przedzielone niskimi pasmami górskimi. Część południową (Mesa Centralna) stanowi lawowy płaskowyż o wysokości 2000–2600 m n.p.m.; na jego obszarze znajduje się kilka kotlin. Najwyżej położoną kotlina jest Toluca; na wschód od niej leży Anáhuac.
Na wyżynie leżą m.in. miasta Meksyk, Toluca, Guadalajara, Leon, Querétaro, Morelia, Cuernavaca i Puebla. Ludność skupiona jest w południowej części wyżyny, zwanej Kotliną Meksykańską.