Jest to powszechny w sztuce sepulkralnej doby gotyku przykład wyobrażenia władcy triumfatora. Na bocznych ścianach zachowały się również przedstawienia figuralne, wśród nich wyróżnia się znajdujące się na zachodnim boku płaskorzeźbione wyobrażenie świętych Cyriaka oraz Benona, pomiędzy nimi jest ukazana bestia, atrybut św. Cyriaka.
Święty Grób thumb|Święty Grób Jest to zbudowana na planie prostokątnym, rzeźbiona komora mieszcząca wewnątrz symboliczny Grób Jezusa. Powstała ok. 1110–1130 została umieszczona w nawie południowej. W literaturze spotykamy pojęcie "kamienne kazanie", ma to związek z bogatym programem treściowym wyrzeźbionym na zewnętrznych ścianach Grobu. Od strony formalnej wyróżnia się ściana zachodnia, która posiada na środku podzieloną na trzy części głęboką niszę, w której widoczna jest postać św. Marii Magdaleny odzianej w długą suknię, o realistycznie ukazanej twarzy. Boczne nisze zdobią pełnoplastyczne kolumienki z korynckimi kapitelami. Niszę otacza bordiura z motywami roślinnymi oraz zoomorficznymi. Na osi, w górnej części, ukazany jest w okulusie Agnus Dei, zaś obok Baranka znajduje się po prawicy feniks, po lewicy orzeł. Ponadto ukazane są dwa lwy, z których jeden trzyma w pysku winne grono. Całość jest nawiązaniem do Zmartwychwstania Chrystusa.