Od 1968 był pierwszym dyrektorem (do 1977) Instytutu Telekomunikacji i Akustyki PWrpo połączeniu w 1968 grupy katedr działających na Wydziale Elektroniki, gdzie równocześnie (od 1968 do 1976) był kierownikiem Zakładu Elektroakustykizakłady powołano równocześnie w 1968 w miejsce katedr. Do emerytury, na którą przeszedł w 1985, prowadził Seminarium Elektroakustyki. W latach 1964–1981 należał do PZPR.
Członek Komitetu Akustyki Polskiej Akademii Nauk. Spośród licznych publikacji i dziesięciu książek, których był autorem, najważniejsza jest jego monografia Podstawy elektroakustyki.
Pochowany na cmentarzu Grabiszyńskim we Wrocławiu (pole 9, rząd 5, grób 105)Zarząd Cmentarzy Komunalnych we Wrocławiu - Wyszukiwarka grobów [dostęp 2026-08-28]..
Ordery i odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Medal Komisji Edukacji Narodowej Odznaka tytułu honorowego „Zasłużony Nauczyciel PRL” Medal za Wybitne Zasługi dla Rozwoju Politechniki Wrocławskiej (1973)
Źródło:.
Upamiętnienie W grudniu 2005 sali konferencyjnej Rady Instytutu Telekomunikacji, Teleinformatyki i Akustyki (nr 105, I piętro w budynku C-5 przy ul. Janiszewskiego 7/9) nadano imię prof.