Obrzeżek polski (Argas polonicus) – środkowoeuropejski gatunek kleszcza z rodziny obrzeżkowatych, odkryty w Krakowie. Znany z pojedynczych stanowisk na Słowacji i w Czechach; w Polsce stwierdzony tylko w Krakowie. Najlepiej zbadanym siedliskiem obrzeżków polskich jest strych Kościoła Mariackiego, gdzie został opisany w 1979. Przypuszcza się, że zasięg geograficzny tego pajęczaka jest szerszy i obejmuje całą południowo-wschodnią Europę, lecz nie prowadzi się badań, które mogłyby potwierdzić prawdziwość tej tezy.
Morfologia Dymorfizm płciowy w obrębie gatunku jest słabo zaznaczony. Idiosoma osobników dorosłych i nimf jest owalna, zwężona ku przodowi, o wymiarach 2,6-10,0 mm. Pokrywy idiosomy są brązowawe, zbudowane przede wszystkim z oskórka. U nasady I pary odnóży znajduje się otwór płciowy, u samców przykryty półkolistą płytką genitalną, u samic ograniczony wargą przednią i tylną. Ujścia gruczołów biodrowych znajdują się między biodrami I i II pary odnóży. Wszystkie 4 pary nóg są sześcioczłonowe i dobrze rozwinięte. Organ Hallera (parzysty narząd zmysłowy osadzony na stopach I pary nóg) nie ma wieczka.