Od 10 grudnia 1946 roku pełnił służbę w Samodzielnej Sekcji Badań Wojskowo-Historycznych, przemianowanej później na Komisję Historyczną byłego Sztabu Głównego WP.
Zmarł 18 kwietnia 1958 w Londynie. Pochowany na Cmentarzu North Sheen. Naczelny Wódz generał broni Władysław Anders awansował go pośmiertnie na generała brygady ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1964 roku w korpusie generałów.
Generał Lityński był żonaty z Julią Sztolcmanówną, z którą miał syna Józefa (1928–2013) – geofizyka, klimatologa i działacza polonijnego.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari (1921)Dekret Wodza Naczelnego L. 2949 z 17 maja 1921 r. Dziennik Personalny z 1921 r. Nr 21, poz. 828. Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (10 listopada 1933) „za zasługi na polu wyszkolenia wojska”. Krzyż Walecznych (czterokrotnie) Złoty Krzyż Zasługi (11 listopada 1937) „za zasługi w służbie wojskowej”. Medal Niepodległości (8 listopada 1937) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Signum Laudis Brązowy Medal Zasługi Wojskowej z mieczami na wstążce Krzyża Zasługi Wojskowej (Austro-Węgry) Srebrny Medal Waleczności 1 klasy (Austro-Węgry)
Przypisy
Bibliografia