Zespół manny mielec, szuwar mannowy (Glycerietum maximae) – syntakson w randze zespołu budowany przez słodkowodny makrofit: mannę mielec. Należy do klasy zespołów szuwarowych Phragmitetea.
Charakterystyka Wysoki (do 1,5–2 m) szuwar trawiasty zajmujący stosunkowo płytkie (kilkadziesiąt cm głębokości), okresowo wysychające wody stojące i płynące różnych typów zbiorników i cieków. Występuje na podłożach zamulonych - od mineralnego (piasek) do całkowicie torfowego. Odczyn wody zbliżony do obojętnego (pH 6–8,5). Dominuje manna mielec, jednak zbiorowisko jest zwykle bogate florystycznie.
W małych zbiornikach (np. rowach) może pokrywać całą powierzchnię, w większych sąsiaduje ze zbiorowiskami roślin szuwarowo-wodnych, a od strony lądu z szuwarami turzycowymi.
Zespół cechuje się znaczną produkcją biomasy i odgrywa istotną rolę w lądowaceniu zbiorników wodnych.
Występowanie W Polsce pospolite na terenie całego kraju.
Charakterystyczna kombinacja gatunków ChAss. : manna mielec (Glyceria aquatica). ChGrAss : mozga trzcinowata (Phalaris arundinacea). ChAll.