W niedawnej przeszłości geologicznej (w czasie ostatniego zlodowacenia) Obniżenie Kumsko-Manyckie stanowiło cieśninę przez którą woda Morza Kaspijskiego zasilała Morze Czarne (Morze Azowskie w tym czasie nie istniało). Obecnie w Obniżeniu leży system wodny Manycza, złożony ze słonych jezior i słonawych rzek. Zachodnią część kotliny zajmuje dolina rzeki Zachodni Manycz – dopływu Donu, centralną – jeziora, z których największe jest Manycz-Gudiło, a wschodnią – dolina rzeki Kumy. W Obniżeniu leży sztuczny nawadniający Kanał Kumsko-Manycki.
Jedna z granic między Europą a Azją przebiega wzdłuż Obniżenia Kumsko-Manyckiego.
Bibliografia Wielka Encyklopedia Radziecka – hasło Кумо-Манычская впадина Borys Dobrynin Geografia fizyczna ZSRR, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1956 Teodor Naumienko (red.) Atlas świata, Służba Topograficzna Wojska Polskiego – Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1962 Mieczysław Hess, Bogumił Rychłowski Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich w: August Zierhoffer (red.) Geografia powszechna – tom IV. Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich. Azja.