Kościół św. Barbary w Bytomiu – neoromański kościół wzniesiony w latach 1928–1930 przy ul. Stefana Czarnieckiego w Bytomiu, podlegający rzymskokatolickiej parafii św. Barbary w Bytomiu.
Historia mały|lewo|Nawa główna świątyni (2019) mały|lewo|Arkady przy wejściu do dolnego kościoła (2019) Inspiratorem i realizatorem planów budowy był ówczesny proboszcz parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny ks. Józef Niestrój. Kościół został wybudowany w latach 1928-1929 na błotnistym terenie, który osuszono. Kierownikiem budowy został bytomski architekt Teodor Ehl realizując projekt Arthura Kicktona.
Kościół konsekrowany 10 maja 1931 r. przez kard. Adolfa Bertrama, ofiarodawcę ołtarza głównego. W 1937 r. wybudowany został budynek plebanii. Wystrój malarski kościoła po II wojnie światowej opracowała Stanisława Boczarowska, został on zamalowany na początku lat 80. XX wieku. Na początku lat 90. XX w. odnowiono elewację zewnętrzną kościoła.
Wyposażenie Ołtarz główny wykonany został w drewnie przez rzeźbiarza Schreinera z Monachium, natomiast ołtarze boczne wykonał Anton Fogel. W kościele znajdują się 65-głosowe organy z czterema manuałami.