roku na Dolnym Śląsku (1985) I nagroda dla spektaklu Proces Wrocławskiego Teatru Lalek na MFTL w Zagrzebiu (1985) Nagroda Indywidualna Ministra Kultury i Sztuki I stopnia za szczególne osiągnięcia w dziedzinie dydaktyczno-wychowawczej (1986) Nagroda Prezesa Rady Ministrów za twórczość dla dzieci (1986) Nagroda Prasy Dolnośląskiej (1986) Nagroda Prasy Dolnośląskiej za osiągnięcia artystyczne i pedagogiczne w dziedzinie teatru lalkowego (1987) I nagroda dla przedstawienia Gyubal Wahazar na XX MFTL w Zagrzebiu (1987) Złota Pacynka (1992) Nagroda Indywidualna Ministra Kultury i Sztuki I stopnia za szczególne osiągnięcia w dziedzinie dydaktyczno-wychowawczej (1993) Dyplom Honorowy przyznany przez ambasadora RP w Santiago de Chile na Światowym Festiwalu Teatru Narodów w Chile (1993) „Atest” Świadectwo Najwyższej Jakości za rok 1994 za spektakl Krawiec Niteczka we Wrocławskim Teatrze Lalek (1994) Nagroda Komisji Kultury Miasta Wrocławia – Bene Meritibus (1995) I nagroda na MF Teatrów Lalek w Pradze dla przedstawienia Komedia dla mamy i taty wg Juweniliów Stanisława Ignacego Witkiewicza z Wrocławskiego Teatru Lalek (1997) nagroda główna V Festiwalu Komedii „Talia” w Tarnowie dla spektaklu Śmieszny staruszek Tadeusza Różewicza we Wrocławskim Teatrze Lalek (ex aequo ze spektaklem Spaghetti i miecz ze Starego Teatru w
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Wiesław Hejno · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.