W połowie lat 60., małżeństwo Dygatów zaprzyjaźniło się z Aleksandrą Wierzbicką, uczennicą mieszkającą w ich sąsiedztwie. Na przestrzeni lat Wierzbicka stała się regularnym gościem ich domu, a Dygatowie zaczęli traktować ją jak przybraną córkę. Po śmierci Stanisława Dygata, Wierzbicka zamieszkała z Kaliną Jędrusik na stałe. Została jedyną spadkobierczynią majątku Jędrusik, w tym praw do znaku towarowego „Kalina Jędrusik”, zarejestrowanego w 2009 w kilku klasach przez Urząd Patentowy RPhttps://ewyszukiwarka.pue.uprp.gov.pl/search/pwp-details/Z.351881https://ewyszukiwarka.pue.uprp.gov.pl/search/pwp-details/Z.351881.
Role teatralne 1953: Barbarzyńcy Maksyma Gorkiego – Katia (reż. Lidia Zamkow, Teatr Wybrzeże w Gdańsku) 1954: Nie igra się z miłością Alfreda de Musset – Kamilla (reż. Hugon Moryciński, Teatr Wybrzeże w Gdańsku) 1954: Panna bez posagu Aleksandra Nikołajewicza Ostrowskiego – Larysa Dmitriewna (reż. Łazarz Kobryński, Teatr Wybrzeże w Gdańsku) 1955: Ostry dyżur Jerzego Lutowskiego – Zofia (reż. Erwin Axer, Teatr Narodowy w Warszawie) 1956: Niewiele brakowało (The Skin of Our Teeth) Thorntona Wildera – Gladys (reż. Jerzy Rakowiecki, Teatr Narodowy w Warszawie) 1957: Złote czasy zacnego króla George’a Bernarda Shawa – Luiza Korualle (reż.