Z początkiem lat 90. rozpoczął się nagły i gwałtowny spadek liczebności kozicy tatrzańskiej do krytycznego poziomu około 220 osobników. W XXI wieku populacja zaczęła jednak wzrastać, zwłaszcza od roku 2007. W letnim liczeniu w roku 2007 naliczono 548 osobników, w tym 119 tegorocznych młodych; przyjęto, że po stronie polskiej przebywały 143 osobniki, w tym 38 tegorocznych młodych. W roku 2008 naliczono jesienią w sumie 770 osobników, po polskiej stronie 170 (wyniki liczenia w 2008 pokazują, że coroczne liczenia kozic przeprowadzane w TPN i TANAP nie są dokładne i dostarczają jedynie danych szacunkowych). Latem 2011 naliczono już 967 osobników (o 126 więcej niż jesienią 2010).
W drugiej dekadzie XXI wieku liczebność populacji wzrosła do rekordowego poziomu, zbliżonego do tego z lat 1961–1964. Podczas liczenia jesienią 2012 zaobserwowano 1096 kozic, z czego 810 (w tym 134 młode) przebywało po stronie słowackiej, a 286 (w tym 43 młode) po stronie polskiej. Rekordową liczbę kozic – 1389 – zaobserwowano jesienią 2014. Latem 2016 zaobserwowano 1232 kozice, z czego 847 (w tym 87 młodych) przebywało po stronie słowackiej, a 385 (w tym 78 młodych) po stronie polskiej. W 2017 w Tatrach stwierdzono 1263 osobnikiMniej kozic w Tatrach?, Gazeta Górska zima 2018, s. 5. W październiku 2018 naliczono 1431 kozic, w tym 121 młodych.