Abel Bet-Maaka, Abel, Abel-Maim, Abila, Abilena, Abilena Lizaniasza – starożytne miasto-twierdza w północnej Palestynie, w epoce hellenistycznej (jako Abila) jedno z miast Dekapolu. Miejscowość jest utożsamiana z Tell Abil, położonym w miejscowości Abil el-Kam. Według Onomasticon Euzebiusza z Cezarei (32,14–16) zlokalizowane było ok. 19 km na wschód od Gadary. Ruiny miasta z czasów rzymskich zlokalizowano w kopcach Tell Abil i Tell umm el-Amad. Pomiędzy wzgórzami znaleziono pozostałości po rzymskiej drodze. Ustalono, że w mieście znajdowały się świątynia, teatr i bazylika.
Nazwy Abel Bet-Maaka, Abel, Abel-Maim zostały poświadczone przez 2 Sm 20,13–18, 2 Krn 16,4, 1 Krl 15,20 oraz 2 Krl 15,29. W okresie panowania Dawida (XI–X wiek p.n.e.) miasto, w którym schronił się zbuntowany przeciwko królowi Szeba, było oblegane przez wodza Joaba. W IX wieku p.n.e., gdy Izraelem rządził Basza, Abel Bet-Maaka zostało zajęte przez króla Aramu – Ben-Hadada I. Stulecie później, w czasach panowania Pekacha, fortecę zdobył władca asyryjski Tiglat-Pileser III. Od podbojów Aleksandra Wielkiego (IV wiek p.n.e.) miasto było nazywane Abila i znajdowało się w kręgu wpływów fenickich, o czym wspominają Euzebiusz z Cezarei (Onom., 32,14–16) oraz Stefanos z BizancjumEncyklopedia archeologiczna Ziemi Świętej, oprac. A. Negev, s.