Pole akceptował stosowanie tortur i palenie protestantów na stosach, stąd jego działania wywołały w efekcie skutek odwrotny do zamierzonego.
1 grudnia 1555 Reginald Pole został podniesiony do rangi kardynała prezbitera i otrzymał kościół tytularny Santa Maria in Cosmedin, natomiast 10 dni później mianowano go arcybiskupem Canterbury. 20 marca 1556 przyjął święcenia prezbiteratu, a dwa dni później otrzymał sakrę biskupią. Krótko potem został kanclerzem Uniwersytetów w Oxfordzie i Cambridge. Po wybuchu wojny pomiędzy Pawłem IV a królem Hiszpanii Filipem II papież zawarł sojusz z Francją, natomiast Hiszpania usiłowała wciągnąć w konflikt Anglię. Papież chciał w związku z tym natychmiast odwołać Pole'a z Anglii, czemu jednak sprzeciwiła się królowa Maria I. Kardynał napisał do papieża list, w którym stwierdzał, że jest niezwykle ważne, by w Anglii przebywał legat papieski, więc Paweł powołał na to stanowisko Williama Peto. Powodem, dla którego papież chciał sprowadzić Pole'a do Rzymu, była jednak chęć osądzenia go ws. zarzutów o herezję. Kardynał w odpowiedzi na zarzuty wysłał do papieża swoją pracę pt. Apologi. Nigdy nie udał się do Rzymu. Zmarł 17 listopada 1558, dwanaście godzin po królowej Marii I.