Obecność perlaka w jamie bębenkowej stanowi bardzo dobre podłoże dla rozwoju bakterii, stąd cechą charakterystyczną wycieku w przypadku perlakowego zapalenia ucha jest nieprzyjemny zapach – otorrhoea foetida, jest on najczęściej ropny Ponadto w przypadku ekspansji perlaka i osteolizy kości występować może: objaw przetokowy oraz efekt Tullio Dalsza ekspansja perlaka grozi powikłaniami wewnątrzskroniowymi oraz wewnątrzczaszkowymi. W tym przypadku mogą pojawić się następujące objawy niepokojące: narastający ból ucha pojawienie się gorączki pojawienie się wycieku z ucha niedowład nerwu twarzowego bóle głowy dreszcze zawroty głowy oczopląs objawy oponowe
Rozpoznanie i diagnostyka Opiera się na badaniu otoskopowym, które powinno być przeprowadzone szczególnie dokładnie przy pomocy lupy usznej Siegla lub mikroskopu usznego (mikrootoskopia), gdyż niekiedy niewielka perforacja w części wiotkiej błony bębenkowej może pozostać niezauważona. Niezbędnym podczas badania otoskopowego jest ssak, którym dokładnie powinno się oczyścić zalegającą wydzielinę zapalną, która często przysłania wgląd w dalszą część przewodu słuchowego zewnętrznego. Perforacja może być też przysłonięta przez zaschniętą wydzielinę ropną lub przez polip.