Wychowanie obywatelskie Założenia wychowania obywatelskiego przewidywały, że po odbyciu służby żołnierz będzie czynny społecznie w życiu państwa i narodu. Za szczególnie ważne zadanie uważano opanowanie przez strzelców elementarnych umiejętności pisania, czytania i liczenia. Ze względu na wysoki odsetek analfabetów wśród poborowych organizowano żołnierskie szkoły początkowe. Program nauczania zawierał skrócony zakres szkoły powszechnej oraz wiadomości o prawach i obowiązkach żołnierza i obywatela. W świetlicach pododdziałowych odbywały się pogadanki i wykłady oficerskie, słuchano radia i wyświetlano filmy. W 1939 roku zwrócono szczególną uwagę na podniesienie morale wojska wobec zagrożenia wojennego.
Szczególną rolę wychowawczą pełniły uroczystości wojskowe, narodoweObchody świąt państwowych organizowano według kalendarza: powstanie styczniowe, imieniny Prezydenta, imieniny Pierwszego Marszałka Polski, rocznica Konstytucji 3 Maja, wymarsz Pierwszej Kompanii Kadrowej, Święto Żołnierza, Święto Niepodległości i powstanie listopadowe. i kościelneW każdym roku dowódca DOK nr X, a następnie dowódca pułku podawał w rozkazie dziennym wykaz świąt dla wyznań katolickich i niekatolickich. Żołnierze wyznań niekatolickich zwolnieni byli z zajęć służbowych i mieli prawo uczestniczyć w swoich nabożeństwach.