thumb|Koszyczki thumb|Owoce Sierpik barwierski (Serratula tinctoria L.) – gatunek rośliny wieloletniej z rodziny astrowatych (Asteraceae).
Rozmieszczenie geograficzne Zwarty zasięg gatunku rozciąga się od Pirenejów po Ural. Na północy sięga do Szkocji, południowej Norwegii i Szwecji, krajów bałtyckich, na południu do Sycylii i Bułgarii. W północnej części Półwyspu Iberyjskiego ma nieliczne stanowiska, w tym reprezentujące tu występujący podgatunek S. tinctoria subsp. seoanei. Pojedyncze, izolowane stanowiska ma także w Azji Mniejszej i Algierii.
W Polsce występuje we wszystkich regionach, ale z bardzo zróżnicowanym zagęszczeniem. Częsty jest w lubelskim i kujawsko-pomorskim, rzadki w północno-zachodniej części kraju, nie występuje w wyższych położeniach górskich.
Morfologia Łodyga Wzniesiona, rozgałęziająca się tylko w górnej części lub nierozgałęziona, naga, wysokości 30–100 cm. Liście Ulistnienie skrętoległe, liście równomiernie rozmieszczone wzdłuż łodygi. Dolne liście lirowate, górne pierzastodzielne lub niepodzielone, lancetowate, ostro, gęsto, pojedynczo lub czasem podwójnie ząbkowane. Blaszki nagie lub szorstko owłosione. Kwiaty Zebrane w drobne i liczne jajowatowalcowate koszyczki o średnicy 6–12 mm. Koszyczki tworzą podbaldach.