Ulrich Jasper Seetzen (ur. 30 stycznia 1767 w Sophiengroden we Fryzji w Niemczech, zm. w październiku 1811 w Jemenie) – niemiecki podróżnik i odkrywca, palestynolog-arabista.
Życiorys Ojciec Seetzena wysłał go na studia medyczne na uniwersytecie w Getyndze. Interesował się historią naturalną i technologią. Pisał artykuły w obu tych dziedzinach. Podróżował po Niderlandach i Niemczech. W 1802 otrzymał posadę we władzach Jever. Zainteresowania podróżnicze wpłynęły na podjęcie decyzji o przedsięwzięciu wypraw odkrywczych.
W lecie 1802 wyruszył wraz z towarzyszem Jacobsenem Dunajem na wyprawę na Bliski Wschód. Seetzen zatrzymał się sześć miesięcy w Konstantynopolu. Następnie pojechał do Smyrny, skąd przez samo serce Azji Mniejszej dotarł do Aleppo. W mieście tym mieszkał od listopada 1803 do kwietnia 1805. W Aleppo nauczył się arabskiego. Od tego momentu zaczął spisywać dziennik ze swojej podróży (publikowany od kwietnia 1808 do marca 1809). Odbywał podróże po Palestynie, Synaju i Egipcie (Kair, Fajum).