Oznaczało to, że Pacific w ciągu pięciu lat istnienia zdobył siedem tytułów.

Na sezon 1989 Lehto i Pacific zadebiutowali w Międzynarodowej Formule 3000, ponadto w charakterze drugiego kierowcy do zespołu dołączył Eddie Irvine. Zespół korzystał z Reynardów 89D, napędzanych silnikami Mugen. Już w pierwszym wyścigu – na torze Silverstone – Lehto był trzeci, ale został później zdyskwalifikowany. Pierwsze punkty w Międzynarodowej Formule 3000 zespół wywalczył w trzecim wyścigu sezonu za sprawą Lehto, który to na torze Pau był czwarty. Pierwsze podium, na torze Enna-Pergusa, wywalczył Irvine. Na ostatnią eliminację sezonu Lehto został zastąpiony przez Allana McNisha. Lehto i Irvine zdobyli w sumie 17 punktów, co oznaczało, że był to pierwszy rok w historii zespołu, w którym jego kierowca nie zdobył tytułu. Wskutek tego Marlboro na początku 1990 roku wycofało swoje wsparcie, zostając sponsorem DAMS.

Przed startem sezonu 1990 Międzynarodowej Formuły 3000 Wiggins zrezygnował z samochodów Reynard i zakupił pojazdy Lola. W charakterze kierowców Brytyjczyk zatrudnił kierowców płacących za starty;