W 2002 założył dwumiesięcznik Międzynarodowy Przegląd Polityczny, którego był redaktorem naczelnym.

Krótko był związany z Młodzieżą Wszechpolską. W latach 1989–2000 należał do Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego, od 1997 zasiadał w zarządzie tej partii. Działał w ruchach pro-life, m.in. od 1998 do 2002 był członkiem zarządu Polskiej Federacji Ruchów Obrony Życia. Zasiadał w radzie Kolegium Europy Wschodniej im. Jana Nowaka-Jeziorańskiego we Wrocławiu. W 2007 wstąpił do Prawa i Sprawiedliwości.

13 czerwca 2004 uzyskał mandat do Parlamentu Europejskiego z listy PiS w województwie dolnośląskim. Należał do parlamentarnej grupy Unii na rzecz Europy Narodów, zasiadał w Komisji Spraw Zagranicznych, Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia, a także należał do Delegacji ds. stosunków z Białorusią. W wyborach w 2009 ponownie dostał się do Parlamentu Europejskiego z okręgu wielkopolskiego.

W 2013 tygodnik „Polityka” na podstawie rankingu przeprowadzonego wśród polskich dziennikarzy parlamentarnych uznał go za najlepszego polskiego europosła (obok Sidonii Jędrzejewskiej). W 2014 został zwycięzcą rankingu polskich europosłów „Rzeczpospolitej” oraz rankingu „Polityki” przeprowadzonego wśród samych eurodeputowanych.