Ludgarda, Lukarda (ur. 1310, zm. między 3 czerwca 1362 a 26 stycznia 1369) – księżna bytomsko-kozielska.
Życiorys Pochodzenie Była prawdopodobnie córką Henryka II Lwa, księcia meklemburskiego i Anny, córki Albrechta II, księcia saskiego. W literaturze panuje też pogląd, iż była córką Przybysława II, księcia meklemburskiego i Katarzyny, córki Mściwoja II, księcia pomorskiego. O pochodzeniu Ludgardy dowiadujemy się jedynie z dwóch bulli papieskich z lat 1328 i 1342, z których wynika, iż była ona spokrewniona z Ottonem I, księciem szczecińskim oraz z pierwszą żoną Władysława bytomskiego Beatrycze brandeburską, córką margrabiego Ottona V Długiego z dynastii askańskiej.
Małżeństwo z Władysławem W 1327 Ludgarda została żoną Władysława, księcia bytomsko-kozielskiego. Małżeństwo zostało zawarte prawdopodobnie za pośrednictwem Władysława Łokietka w okresie jego zbliżenia się do książąt zachodniopomorskich (przymierze z 18 czerwca 1325). Za życia męża brak śladów jej działalności. Owdowiała w 1352. Tytułem swego wiana otrzymała w dożywocie Bytom, w którym sprawowała władzę do swojej śmierci. Po śmierci męża wystawiała dokumenty jako księżna bytomska i cieszyła się szacunkiem.