Polakow był jednym z oficerów wywiadu radzieckiego (GRU i KGB), którzy zostali zdradzeni przez oficera kontrwywiadu CIA Aldricha Amesa. Wcześniej w 1979 roku wskazał go inny funkcjonariusz amerykańskich służb specjalnych, Robert Hanssen z FBI, który zaoferował współpracę wywiadowi wojskowemu GRU w Nowym Jorku, lecz wkrótce przyłapany przez żonę zerwał ją. KGB nie dało wówczas wiarygodności informacjom od Hanssena, lecz dla pewności i sprawdzenia Polakow został odwołany do Moskwy.
Prawdopodobnie to jego raporty były źródłem wiedzy wywiadu amerykańskiego i administracji prezydenta Ronalda Reagana na temat dalszych planów przywódcy ZSRR Michaiła Gorbaczowa i radzieckich kół wojskowych odnośnie do kontynuowania wojny w AfganistanieMichael Dobbs (tłum. Paweł Kwiatkowski), Precz z Wielkim Bratem. Upadek imperium radzieckiego, Poznań 1998, s. 218 + przypis nr 142..
Aresztowany przez KGB w jakiś czas po rozpoczęciu współpracy Amesa z KGB (1985 rok), został stracony w 1988 roku.
Jednym z powodów podjęcia przez Polakowa współpracy z zachodnim wywiadem była śmierć jego syna. Gdy ten zachorował, uratować go mogła skomplikowana operacja w Stanach Zjednoczonych, lecz nie uzyskał na nią zgody od władz Związku Radzieckiego.
Przypisy
Kategoria:Funkcjonariusze radzieckiego wywiadu wojskowego Kategoria:Amerykańscy szpiedzy Kategoria:Ofiary represji politycznych w ZSRR Kategoria:Urodzeni w 1921 Kategoria:Zmarli w 1988