Drážďany = Drezno).
Historia Góra stała się ogólnie znaną atrakcją turystyczną po wybudowania na jej wierzchołku w 1864 r. wysokiej na 33 m, kamiennej wieży, która pierwotnie miała być prostą wieżą triangulacyjną. Swoją funkcję widokową zawdzięcza prowadzonej w XIX w. akcji pomiaru terenu, gdy całe ówczesne terytorium należące do Austro-Węgier podzielono na trójkąty tworząc sieć triangulacyjną. Główne punkty pomiaru powierzchni były lokalizowane na wzniesieniach, na których właściciele mieli obowiązek postawić wieże. Jeden z punktów sieci wyznaczony był na Děčínském Sněžníku, a ówczesny właściciel tego terenu – hrabia František Antonín Thun postanowił postawić wieżę o znacznie większych rozmiarach, spełniającą jednocześnie inne funkcje. W związku z tym o projekt poprosił znanego drezdeńskiego architekta Hänela. Architekt wykonał projekt wysokiej 33-metrowej kamiennej wieży, która nie była surową prostą budowlą, ale gustownym architektonicznym dziełem wykonanym w modnym stylu elżbietańskim. W 1863 r. na wierzchołku w najwyższym punkcie Sněžníka zaczęto wznosić wieżę, którą ukończono w 1864 r. W latach międzywojennych wieża widokowa włącznie ze schroniskiem była atrakcją turystyczną. Po spaleniu się schroniska doszło do dewastacji wieży, co groziło jej zawaleniem. W latach 70. XX w.