Janusz Aleksander Daab ps. Robur (ur. 18 grudnia 1918 w Kłomnicach k. Radomska, zm. 22 lutego 1988 w Piekarach Śląskich) – polski lekarz ortopeda.

Życiorys Był synem Adolfa Fryderyka Daaba i Stefanii z domu Wańtuchowicz, ewangelików oraz dalszym kuzynem Adolfa Daaba, warszawskiego przemysłowca i radnego Warszawy.

Janusz Daab w latach 1928–1936 mieszkał w Katowicach i tam ukończył Gimnazjum im. Tadeusza Kościuszki. Podczas nauki szkolnej udzielał się społecznie. Działał w Szkolnym Kole Sportowym i był redaktorem gazetki szkolnej. Studia medyczne rozpoczął w Krakowie na Uniwersytecie Jagiellońskim, a ukończył w Bolonii. W 1939 przyjechał do Warszawy i w Szpitalu Ewangelickim przy zbiegu ulic Mylnej i Karmelickiej odbywał staż jako lekarz ortopeda.

We wrześniu 1939 brał udział w obronie Warszawy. Po wkroczeniu Niemców do stolicy przedostał się do Katowic. Tam był nakłaniany do podpisania volkslisty. W 1940 opuścił Katowice i przeniósł się na stałe do Warszawy, kontynuując pracę w Szpitalu Ewangelickim. Włączył się w nurt pracy konspiracyjnej na terenie szpitala. W 1942 ukończył konspiracyjną Szkołę Podchorążych i działał w AK. Brał udział w powstaniu warszawskim w szeregach AK, w tym na terenie szpitala Dzieciątka Jezus przy ul. Nowogrodzkiej. Został ranny podczas przeprowadzanej operacji.