Pierwszym takim wyzwaniem był wyścig z Paryża do Rouen, zorganizowany w roku 1894 na trasie o długości 126 kilometrów. Levassor wystartował samochodem swojej konstrukcji i na mecie pojawił się jako drugi. Pierwszy był hrabia Albert de Dion, jednak nie przyznano mu głównej nagrody – jego samochód napędzany był silnikiem parowym. Zwycięzcą okazał się Levassor. Brał on udział także w następnej imprezie, zorganizowanej w czerwcu 1895 – wyścigu Paryż-Bordeaux-Paryż. Levassor pojawił się na mecie jako pierwszy, tym razem jednak, to jemu odebrano zwycięstwo – startował dwu-, a nie, jak tego wymagały przepisy, czteromiejscowym pojazdem.
Ostatnią imprezą, w jakiej wystartował Levassor był wyścig Paryż-Marsylia-Paryż w 1896. Francuz go jednak nie ukończył – w drodze do Marsylii, pod Awinionem miał wypadek – próbując ominąć psa, który nagle pojawił się na szosie – wypadł z trasy.
Levassor już nigdy nie odzyskał pełnej sprawności, był zmuszony wycofać się z wyścigów. W 1897, osłabiony, nie wyleczony do końca po wypadku, zmarł. Stał się tym samym pierwszym zwycięzcą i pierwszą ofiarą wyścigów.
Bibliografia Juraj Porazik, Samochody Wyścigowe, Warszawa, Wydawnictwo Sport i Turystyka, 1987 .
Kategoria:Konstruktorzy Kategoria:Francuscy kierowcy Grand Prix Kategoria:Absolwenci École centrale Paris Kategoria:Urodzeni w 1843 Kategoria:Zmarli w 1897