Francuzi zaatakowali Barcelonę 11 maja.
W Hiszpanii pomagał mu dyplomata George Delaval.
Lord Peterborough nie znosił Arcyksięcia i często czynił mu na złość. Gdy Karol zaproponował by Lord Galway wziął wszystkie oddziały i pomaszerował na Madryt, Peterborough sprzeciwiał się, a potem przybył do Galwaya z opóźnieniem.
Lord Peterborough został odwołany do Anglii w marcu 1707 by wyjaśnił swe działania. Torysi poparli go, a Wigowie (promujący ks. Marlborough) zwalczali. Peterborough, Galway i Tyrawley, wykłócali się w Izbie Gmin, która w końcu poparła Peterborough.
1711–1735 W latach 1711–1713 był ambasadorem przy wiedeńskim dworze, a w sierpniu 1713 kawalerem Orderu Podwiązki. Wpływy Lord Peterborough skończyły się, gdy w 1714 roku na tronie zasiadł Jerzy I Hanowerski. Peterborough zmarł całkowicie wypalony w Lizbonie 25 października 1735.
Lord Peterborough był niskim i krępym, niezwykle energicznym człowiekiem. Jonathan Swift wykorzystywał fragmenty jego pamiętników w konstruowaniu motywów Podróży Guliwera.
Bibliografia Encyclopaedia Britannica, 1911.
Kategoria:Brytyjscy oficerowie Kategoria:Urodzeni w 1658 Kategoria:Zmarli w 1735 Kategoria:Ambasadorowie Wielkiej Brytanii w Austrii