Następnie badał występowanie i poszukiwał złoża cechsztyńskich soli potasowo-magnezowych i soli kamiennych na monoklinie przedsudeckiej i w niecce północno-sudeckiej. Podczas tych prac odkrył w cechsztyńskim dolomicie głównym i udokumentował złoże gazu ziemnego (i kondensatu) w Otyniu oraz złoże ropy naftowej w Lelechowie (to ostatnie wraz z hydrogeologiem Leszkiem Bojarskim), obydwa w okolicach Nowej Soli, w woj. zielonogórskim. W oparciu o uzyskane dane zaproponował przyjęcie nowego modelu złóż bituminów, występujących w cechsztyńskim dolomicie głównym. Współpracował w tym czasie także ze Zbigniewem Wernerem, Janem Wyżykowskim, Józefem Poborskim i Stanisławem Depowskim.
W latach 1961–1968 przeszedł w Instytucie stanowiska p.o. asystenta, asystenta, starszego asystenta i adiunkta. W 1968 uzyskał w Instytucie stopień doktora nauk przyrodniczych w zakresie geologii, na podstawie pracy Sedymentacja cechsztyńska w okolicy Nowej Soli; promotor – prof. Józef Poborski z Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie (recenzenci: prof. Józef Oberc z Uniwersytetu Wrocławskiego i prof. Stanisław Depowski z Państwowego Instytutu Geologicznego).