Wśród uchodźców z tych terenów znajdowali się niewątpliwie Roksolanie, którzy w tym czasie pojawili się nad dolnym Dnieprem, zmuszając Scytów i Jazygów do wycofania się na zachód.
W 125 p.n.e. poselstwo chińskie, aby zmniejszyć zagrożenie swoich granic, próbowało podburzyć ich przeciwko Hunom, co zdaje się świadczyć, iż terytorium będące w posiadaniu Aorsów lub podległych im ludów graniczyło z terenami zajmowanymi przez Hunów. Ich siłę, oprócz chińskiej "Kroniki", potwierdza również Strabon, który twierdzi, że około 66-63 p.n.e. władca Aorsów Spaldines miał do dyspozycji 200 000 zbrojnych jeźdźców, podczas gdy władca Syraków Abeakos tylko 20 000 konnych wojowników. Liczba wojowników Aorsów Górnych miała być jeszcze większa.
W czasie walk dynastycznych w Królestwie Bosporańskim Aorsowie wspólnie z Rzymianami poparli Kotysa przeciwko jego bratu przyrodniemu Mitrydatesowi VIII, prawnukowi Mitrydatesa VI Eupatora. Wzięli udział w kilku bitwach, w wyniku których Mitrydates i Syrakowie zostali pokonani, a Kotys zasiadł na tronie bosporańskim.