John Hobart (ur. 17 sierpnia 1723 w Londynie, zm. 3 sierpnia 1793 w Blickling w Norfolk) – brytyjski arystokrata (2. hrabia Buckinghamshire) i polityk.
Życiorys Wczesne lata życia Był synem Johna Hobarta, i jego pierwszej żony Judith Britiffe, córki Roberta Britiffe’a. Kształcił się w Westminster School i w Christ’s College na Uniwersytecie Cambridge. W 1785 r. został członkiem Towarzystwa Królewskiego.
Kariera polityczna Był deputowanym do Izby Gmin z okręgu Norwich w latach 1747–1756 (w 1747 r. wybrano go też w St Ives, lecz wybrał Norwich), z ramienia partii wigów. Po śmierci ojca w 1756 r. odziedziczył tytuł 2. hrabiego Buckinghamshire i zasiadł w Izbie Lordów.
Był kontrolerem Dworu Królewskiego w 1756 r. i Lordem of the Bedchamber w latach 1756–1767. W latach 1762–1764 był ambasadorem Wielkiej Brytanii w Rosji, a w latach 1776–1780 Lordem Namiestnikiem Irlandii.
Zmarł w 1793 r. nie pozostawiając męskiego potomka, więc tytuł hrabiego Buckinghamshire przejął jego przyrodni brat George.