mały|Model pojazdu Łunochod Łunochod (ros. Луноход – chodzący po księżycu; technicznie 8EŁ) – bezzałogowy, sterowany z Ziemi radziecki pojazd przeznaczony do badań Księżyca (skał i gruntu oraz do robienia zdjęć). Był odpowiedzią ZSRR na sukces załogowych misji amerykańskich na przełomie lat 60. i 70. Były to pierwsze łaziki używane w badaniach kosmicznych. thumb|Panel sterowania Łunochoda 1 W ramach programu Łuna zbudowano cztery takie pojazdy (wysłano trzy z nich, a na Księżyc dotarły dwa): 19 lutego 1969 – Łunochod 201 (rakieta nośna z tym Łunochodem uległa zniszczeniu poprzez uderzenie w ziemię tuż po starcie) 10 listopada 1970 – Łunochod 1 (na statku Łuna 17) 8 stycznia 1973 – Łunochod 2 (na statku Łuna 21) 1977 – Łunochod 3 (na statku Łuna 25 – misja ta została anulowana i łazik pozostał na Ziemi)
Łunochod – zabawka W latach 70., niedługo po rozpoczęciu misji Łunochoda 1, rozpoczęto w ZSRR produkcję zabawek w kształcie tego pojazdu. Miniaturowe Łunochody miały blaszane nadwozia i blaszaną, ruchomą ramę;