Klasyfikacja Gérarda Difflotha (z 1974) Najczęściej cytowana jest poniższa klasyfikacja. Oparto na niej hasło w Encyclopædia Britannica. Brakuje w niej jednak języków, które były wówczas nieznane.
mundajskie północnomundajskie korku kherwar południowomundajskie kharia-juang koraput munda mon-khmerskie wschodnio mon-khmerskie khmerski (kambodżański) pearyckie bahnaryckie katuickie wiet lub wietskie (w tym język wietnamski) północno mon-khmerskie khasi palaungickie chamuickie południowo mon-khmerskie mon aslijskie nikobarskie
Klasyfikacja Ilii Peirosa (z 2004) Klasyfikacja Peirosa ma charakter leksykostatystyczny, a więc jest oparta na procencie wspólnego słownictwa. Taka klasyfikacja nie oddaje jednak wiernie rzeczywistości, bo nie uwzględnia zapożyczeń, a tym samym może pełnić tylko funkcje pomocnicze i przygotowawcze dla właściwej klasyfikacji. nikobarskie munda-khmer mundajskie mon-khmerskie khasi jądrowe mon-khmerskie mangickie (mang i palju) wietskie północno mon-khmerskie palaungickie chmuickie środkowo mon-khmerskie khmerski pearyckie asli-bahnaryckie aslijskie mon-bahnaryckie monickie katu-bahnaryckie katuckie bahnaryckie